زيرا من از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مىفرمود : برقرارى صلح و دوستى ميان مردم برتر از يك سال نماز و روزه است و به راستى كينه و دشمنى ، ريشه‌كن كنندهء دين و تباه‌كنندهء روابط است و نيرويى نيست مگر به وسيلهء خداوند . » 1481 - ( 8 ) مفضل روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام فرمود : « هرگاه ميان دو تن از شيعيان ما نزاعى مشاهده كردى به وسيلهء مال من آن را بر طرف كن . » 1482 - ( 9 ) ابو حنيفه - كارواندار حج - گويد : « من و يكى از خويشاوندانم دربارهء ميراث با هم نزاع مىكرديم . مفضل كه از آنجا مىگذشت ، مدتى ما را تماشا كرد ، سپس گفت : به خانه من بياييد . وقتى به منزل وى رفتيم ، با پرداخت چهار صد درهم ما را با يكديگر صلح و آشتى داد . وقتى كه اعتماد هر يك از ما نسبت به ديگرى جلب شد ، مفضل گفت : بدانيد كه اين مال ، مال من نيست بلكه امام صادق عليه السلام به من دستور داد كه هرگاه دو نفر از شيعيان دربارهء چيزى با هم اختلاف مىكنند ، ميان آنان صلح و آشتى برقرار سازم و از مال آن حضرت براى رفع نزاع هزينه كنم . پس اين مال از امام صادق عليه السلام است . » 1483 - ( 10 ) در تفسير آيه : « براى نيكى نكردن و پرهيزگار نبودن و ميان مردم آشتى ندادن به خداوند سوگند ياد نكنيد . » اسحاق بن عمار از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه براى صلح و آشتى دادن ميان دو نفر فراخوانده شدى ، نگو كه سوگند ياد كردم كه اين كار را انجام ندهم . » ارجاعات گذشت : در روايت سى و دوم از باب دوازدهم از باب‌هاى جهاد با نفس فرمودهء معصوم عليه السلام كه : « ملعون است ! ملعون است ! كسى كه برادرش براى صلح و آشتى پيش قدم شود و او با وى صلح نكند . »